« وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ . « 1 » و ما تو را نفرستاديم ، مگر رحمتى براى جهانيان » . چنين توصيفى ، پيامبر را به عنوان مظهر رحمانيّت خداوند ، معرّفى مىكند كه تمامى آسمانيان و زمينيان ، از رحمت او برخوردارند . فرشتگان مقرّب نيز با رحمت پيامبر صلى الله عليه و آله آرام مىگيرند . رسول خاتم ، پس از نزول آيهء « وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ » ، از جبرئيل عليه السلام پرسيد : « آيا اين رحمت عام ، به تو هم رسيده است ؟ » جبرئيل عليه السلام پاسخ داد : آرى . پيش از آن كه آيهء « ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ؛ نيرومندى كه نزد خداوند عرش ، گرامى و داراى مكانت و منزلت است » ، « 2 » در بارهء من نازل شود ، از پايان كار بر خود هراسناك بودم و پس از آن ، آرام گرفتم . « 3 » چه سخن پندآموزى كه فرشتهء مقرّب خدا هم نسبت به فرجام كار خود ، بيمناك است ! پس چگونه مىتوان خطاهاى خويش را ناديده انگاشت و رسيدن آسان به سراى ايمنى را دست يافتنى دانست . زنهار ، كه حركتى بايد ! پيامبر صلى الله عليه و آله ، مظهر رحيميت خداوند هم هست ؛ چرا كه در معرّفى او فرموده است : « لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ . « 4 » هر آينه ، براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه به رنج افتادنتان ، بر او گران است ، به [ هدايت ] شما دل‌بسته است و نسبت به مؤمنان ، دلسوز و مهربان است » . رحمت خداوند ، در وجود پيامبر صلى الله عليه و آله تجلّى كرده است و پيام‌آورِ مهربانى ، دلسوزانه ، مؤمنان را به سوى خوش‌بختى ، ره‌نمون شد و نيك انجامىِ آنان را طلب كرد و اسلام را بر پايهء مهرورزى بنا نهاد و فرمود :

--> ( 1 ) . سورهء انبيا ، آيهء 107 . ( 2 ) . سوره تكوير ، آيهء 20 . ( 3 ) . ر . ك : بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 306 . ( 4 ) . سورهء توبه ، آيهء 128 .